Wat Arun - Świątynia Świtu 
Nazwa „Wat Arun”, wywodzi się od imienia hinduskiego bóstwa świtu – Aruny. Samo słówko wat oznacza kompleks świątyni-klasztoru, z kilkoma typowymi elementami, wspólnymi dla wielu religijnych budowli buddyjskich.Budowla składa się z jednego głównego prangu (smukła wieża typowa dla architektury Khmerów, o fallicznym kształcie, z eliptyczną kopułą) o wysokości 104 metrów oraz czterech mniejszych wież, których wysokość wynosi od 80 do 85 metrów.
Ściany świątyni udekorowane są tłuczoną porcelaną, pochodzącą z Chin, która używana była jako balast w łodziach krążących między Chinami a Tajlandią. Tym samym materiałem pokryte są chińskie posągi, stojące wokół Wat Arun. Podstawę prangu zdobią cztery posągi boga Indry i jego słonia.
Wejścia do Wat Arun strzegą dwaj strażnicy – giganci, także na dziedzińcu wokół świątyni stoi wiele rzeźb o charakterze religijnym. Przez kilka lat właśnie tutaj przechowywany był słynny posąg Szmaragdowego Buddy – największa świętość buddystów. Po wybudowaniu świątyni Wat Phra Kaew (Świątynia Szmaragdowego Buddy) został tam przeniesiony. Z głównego prangu świątyni Wat Arun rozciąga się wspaniały widok na rzekę Menam i okolicę. Na wieżę dostać się można po wewnętrznych, stromych schodkach
Historia świątyni

Świątynia Wat Arun powstała w czasach królestwa Ayutthaya (lata 1350-1767), jako Wat Makok. Później, kiedy stolicę państwa przeniesiono do Thonburi (Thon Buri), nosiła nazwę Wat Chaeng.
W czasach panowania króla Ramy II, który rozpoczął przebudowę świątyni, nazwano ją Wat Arunratchatharam, zaś za króla Ramy IV, który przebudowę skończył – Wat Arunratchawararam.
Obecna nazwa jest skrótem tej ostatniej. 
7.09.2013r
Kreator stron www - szybka strona internetowa