Stroje w Mongolii
Narodowym strojem Mongołów jest Deel, to jest długa tunika ze stójką, w której przednie poły zachodzą głęboko jedna na drugą, w pasie przepasuje się ją jedwabnym pasem (bus) w kontrastowym kolorze o długości nawet do 6-7 m. Czasami na wierzch Deele zakłada się bogato haftowany bezrękawnik. Ciepłe Deele noszone zimą szyte są na futrze. Ten rodzaj ubrania jest bardzo praktyczny. Noszą go kobiety, mężczyźni i dzieci. Ta górna części Deeli do pasa tzw. pazucha służy mężczyznom niby kieszeń do noszenia tytoniu, tabakierki oraz innych osobistych drobiazgów, z której nic nie wypada nawet przy szybkiej jeździe na koniu.
Mieszkaniec stepów często za pazuchą nosi też własną srebrną czarę -kumysówkę (tagsz), za pasem kindżał w drewnianej pochwie, a za cholewą - fajkę. Krój ubrania z zapięciem na boku dobrze ochrania od silnych wiatrów. Niektóre Deele są tak bogato zdobione haftami, ornamentami i aplikacjami że wyglądają jak małe dzieło sztuki. Duże znaczenie w mongolskich obyczajach ma nakrycie głowy. Nadepnięcie czy przeskoczenie przez czapkę pojmowane jest jako ubliżenie właścicielowi. W czasie powitań, jakichś toastów Mongołowie zawsze zakładają czapkę żeby wyrazić szacunek gospodarzowi, gościom czy innym obecnym.
Obuwie ludowe także różni się od naszych butów. Buty te mają szerokie cholewki i noski zagięte do góry. W zależności od pory roku wewnątrz tych butów nosi się filcowe skarpety. Górny brzeg tych filcowych skarpet jest bogato wyszywane ornamentami. MOTYWY tych rysunków czy ornamentów na nakrycia głowy, ubraniach czy obuwiu wykonywane są ręczne i raczej się nie powtarzają.
W odróżnieniu od ubrania fryzury Mongołów uległy radykalnym zmianom. Współczesne fryzury zarówno mężczyzn jak i kobiet są raczej proste, wygodne i nie różnią się niczym szczególnym od innych nacji. Ale jeszcze nie tak dawno tradycyjna fryzura stwarzała nie mało kłopotów zwłaszcza kobietom. Po fryzurze można było poznać w jakim wieku jest kobieta, czy jest panną ,czy mężatką i jaki jest jej stan majątkowy. Do 14 lat dziewczynki nosiły warkoczyki, do 18 lat warkoczyki i krótką grzywkę na czole, długa grzywka świadczyła, że dziewczyna ma ok.25 lat. Fryzura zamężnej kobiety to dwa grube warkocze włożone w specjalne etui w kształcie rogów i bogato wysadzane drogocennymi kamieniami. Bogactwo wykorzystywanych ozdób świadczyło o stanie majątkowym kobiety. Te ozdoby to przeróżne srebrne taśmy i spinki ozdobione szlachetnymi kamieniami takimi jak korale, perły itp. Taka fryzura ważyła niekiedy kilkanaście kilogramów. Pierwsze podstrzyżyny obchodziło się jako wielkie święto. U chłopców w wieku 3 i 5 lat, a dla dziewczynek 4 i 6 lat, zapraszano wtedy całą rodzinę i każdy uroczyście obcinał kosmyk włosów i dawał dziecku prezent.
Zapraszam do galerii
10.01.2015r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa