Okres Yayoi
Okres Yayoi rozpoczyna się w IV w. p.n.e. i trwa aż do III w. n.e. Do wysp zaczynają docierać nieco bardziej zaawansowane narzędzia i metody produkcji. Upowszechnia się znajomość uprawy roślin, główne ryżu. Rolnicza kultura przesuwa się od południowego zachodu (wyspa Kyūshū), do północnego wschodu (Kantō). Życie społeczeństwa okresu Yayoi ukazały głównie wykopaliska w Toro, rozpoczęte przypadkowo w czasie wojny na Pacyfiku. Znaleziono tam pozostałości osiedla liczącego ponad 20 domostw. Zachowały się fragmenty 33 pól uprawnych, wszystko wskazywało na fakt istnienia dokładnie rozplanowanego systemu irygacji. Trzy budynki odkryte podczas wykopalisk różniły się nieco konstrukcją od pozostałych. Były to magazyny, w których przechowywano zapasy.
Obok:  Rekonstrukcja magazynu wojskowego, okres Yayoi, Toro, pref. Shizuoka
Rolnictwo było podstawą egzystencji ludności Toro, oprócz uprawiania ziemi zajmowano się także rybołówstwem oraz myślistwem. Pomimo tego, iż znano metal – kamień nadal był ważnym surowcem. Służył on do tworzenia noży, tłuczków, skrobaczek. Drewno służyło do produkcji łodzi, radeł, motyk, a także pierwotnych mebli. Ceramika okresu Yayoi nie jest może tak wymyślna i ozdobna jak ta z Jōmon, jednakże również wykazuje wysokie walory estetyczne. Poza tym była bardziej funkcjonalna (np. mieszkańcy Toro stworzyli garnki o podwójnym perforowanym dnie!). Ludność nie lekceważyła także aspektu wyglądu osobistego, czego dowodem może być fakt, iż
zachowało się z tego okresu wiele pierścionków, bransolet, czy nausznic. Archeologowie odnaleźli szklane paciorki obcej produkcji, co może wskazywać, iż już wtedy istniał import.
Obok : Rekonstrukcja domu mieszkalnego z okresu Yayoi, Toro, pref. Shizuoka
Poziom życia społeczeństwa Yayoi był nieporównywalnie wyższy od tego z okresu Jōmon. Gromady koczowników przekształciły się w większe grupy rodowe, prezentujące osiadły tryb życia. Sprzyjało to łączeniu się rodów w związki plemienne. Jest to niewątpliwie początek podziału klasowego. Wskazują na to głównie różnice w pochówkach, a także dzielenie ziemi uprawnej na działki (pomiędzy rodziny).Zmarli chowani byli wraz z mieczami, włóczniami i nożami. Broń pochówkowa, w większości wykonywana była w Chinach i Korei – były to przedmioty importowane. Duże skupiska broni znaleźć można także na wzgórzach i w miejscach oddalonych od wiosek. Zakopywane były tam z bliżej nieokreślonych przyczyn. Niektórzy twierdzą, iż zostały tam umieszczone w trakcie rytuałów, czy z powodu ich rzekomych magicznych właściwości. Podobne znacznie mogły mieć dla ówczesnych mieszkańców brązowe dzwony, nazywane dōtaku. Przedmioty te niemalże jednoznacznie określane są jako produkt rodzimy, choć podobne znajdowano również na terenie Korei, co mogło być ze sobą w jakiś sposób związane.
Obok :Wykopaliska archeologiczne
Bardzo ciekawe jest, iż figurki dogū z przeważającym motywem kobiety momentalnie przestają być tworzone, niemalże nikną z powierzchni ziemi. Może to podpowiadać, iż mężczyzna był coraz ważniejszy w życiu codziennym, była to płeć uważana za silniejszą, stanowiąca główną podporę rodziny. Dogū zniknęły. Można rzecz, że ich miejsce zajęły duże dzbany z malowanym na czerwono wizerunkiem ludzkiej twarzy.

Obok :   Dōtaku
Mit o powstaniu państwa mówi, że Amaterasu (bogini słońca) wysłała do świata ludzi swojego syna Ninigiego, nakazując mu, aby został władcą archipelagu japońskiego. Jednakże, jak wynika z mitologii, był on zbyt zajęty sprawami prywatnymi, aby objąć we władanie tę krainę. Zatem jego wnuk Iwarehiko w 667 r. p.n.e. (jak podaje Nihongi) wyruszył na bój. W końcu jego drużyna dotarła do półwyspu Kii, tutaj, w kraju Yamato, z pomocą Amaterasu, pokonał swych wrogów i w 660 r. p.n.e. ustalił stolicę w miejscowości Kashihara, gdzie mianował siebie cesarzem. Znany jest jako Jimmu – imię to otrzymał po śmierci. Jak podaje mitologia, państwo Yamato jest pierwszym ośrodkiem władzy japońskiej, a także kolebką cywilizacji.
Zapraszam  do galerii
27.04.2014r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa