Masaż Tajski- cz.1
Tradycja tajskiego masażu kształtowała się przez wiele stuleci i prawdziwe jej korzenie są
spowite mrokami historii. Tajlandia, podobnie jak cała Azja południowo-wschodnia, pozostawała od czasów starożytnych pod wpływami cywilizacji indyjskiej i chińskiej. Trudno dziś rozstrzygnąć jak wielki wpływ wywarły Indie i Chiny na wiedzę medyczną Tajlandii i jak wielki jest udział tradycji lokalnej. Być może wszystkie one wywodzą się od jednego wspólnego korzenia. W masażu tajskim istnieją podobieństwa do koncepcji i praktyk chińskich, zaś nazwy linii energetycznych wywodzą się z sanskrytu i Ajurwedy. Dokładne zbadanie pochodzenia technik masażu tajskiego jest dziś niemożliwe. Wiadomo, że wraz z buddyzmem do Tajlandii została przeniesiona indyjska tradycja medyczna Ajurwedy. Według podań wiedza medyczna została w cudowny sposób przekazana„Ojcowi Medycyny”. Starożytne teksty pisane w jęz. Palijskim i Sanskrycie wspominają o wybitnym lekarzu Shivago Komarapaj. Leczył on Buddę i jego uczniów. Był też nadwornym lekarzem króla Magadhy, starożytnego państwa leżącego w północnych Indiach. Pod nazwą Ojca Doktora jest on uznawany za założyciela tradycji masażu tajskiego. Do dnia dzisiejszego istnieje zwyczaj wypowiadania modlitwy do Ojca Doktora przed każdym zabiegiem (Wai Khru). Wypowiada się ją również w ośrodkach szkoleniowych jako rozpoczęcie i zakończenie dnia zajęć. Przez wiele stuleci masaż tajski był wykonywany głównie przez mnichów w klasztorach zwanych Wat, następnie rozpowszechnił się wśród wioskowych uzdrowicieli i był przekazywany w rodzinach.Co ciekawe, wiedza, która towarzyszyła praktyce tajskiego masażu kształtowała się wyłącznie na bazie doświadczeń i intuicji, bez żadnego odniesienia do anatomii, gdyż sekcje zwłok były w Tajlandii zakazane, jako, że ciało ludzkie było uznawane za święte. Masaż stanowił jedną z czterech gałęzi tradycji medycznych Tajlandii obok ziołolecznictwa, dietetyki i praktyk rytualnych.Pierwsze wzmianki w językach europejskich na temat masażu tajskiego to relacje francuskiego kupca Simona de la Loubere, który w 1690 r. w swoich relacjach z podróży tak opisywał praktyki syjamskich lekarzy: „ polegają na procedurach przekazanych im przez przodków, nigdy ich niezmieniając nie wiedzą nic na temat anatomii i chirurgii (...) Osoba zręczna w swej sztuce wstępujena ciało chorego i ugniata je swoimi stopami”.
Zasady masażu tajskiego początkowo były przekazywane ustnie a następnie zostały obszernie  spisane na liściach palmowych. Niestety, większość tych starożytnych tekstów została zniszczona w czasie najazdu i okupacji birmańskiej w 1776 r. Wtedy też została zniszczona ówczesna stolica kraju– Ajuthaya. Nieliczne teksty, które ocalały zostały zebrane przez króla Ramę III w 1832 r. Przeniósł on stolicę kraju do Bangkoku i kazał sporządzić kamienne tablice z wyrytymi na nich pozostałymi tekstami, które zostały umieszczone w świątyni Phra Chetuphon zwanej popularnie WAT PHO. Diagramy i ich opisy umieszczone na tych tablicach stanowią dziś jedyne pisane źródło wiedzy o starożytnym masażu tajskim. Choć zawierają one spore niedokładności w sferze anatomii, w  dokładny sposób opisują przebieg linii energetycznych i związanych a nimi procedur. W drugiej połowie XIX w. Tajlandia znalazła się w kręgu oddziaływania kultury europejskiej. Nowoczesna medycyna zaczęła powoli wypierać i zastępować tradycyjną. Jednak panujący wówczas król Chulalongkorn znany jako Rama V stawiał na równi medycynę zachodnią z tradycyjną tajską i powołał życia kilka centrów praktyki i studiowania starych tekstów dla ożywienia tradycji TajskiegoMasażu. Po jego śmierci, w XXw. centra te zostały zamknięte i w kraju zaczęto faworyzować medycynę zachodnią, spychając na margines tradycyjną wraz z praktyką masażu.  Trwało to do 1985 roku, kiedy to rząd Tajlandii powołał do życia "Projekt Ożywienia Tajskiego Masażu" w celu standaryzacji, podniesienia poziomu i popularyzacji jego praktyki i nauczania.
1.11.2013r.
Masaż  Tajski  cz.2
Starożytny Masaż Tajski, NUAD BO-RARN jest jedną z najstarszych terapii ciała znanych w naszych czasach.Nazwa pochodzi od słów: "nuad" - masaż i "bo - rarn" - starożytny, jednak znaczenie słowa "masaż"znacznie różni się od zachodniego. W Masażu Tajskim nie używa się technik charakterystycznych dla masażu szwedzkiego takich jak rozcierania i ruchy poslizgowe. Są w nim natomiast techniki, które zbliżają go do terapii manualnych takich jak fizjoterapia, kręgarstwo, osteopatia, czy terapii opartych na zasadzie peryferycznej stymulacji, gdzie określony efekt zostaje wywołany przez stymulację zewnętrznych, odległych obszarów ciała, takich jak akupunktura i akupresura, refleksologia, Shiatsu, rolfing itp. Bogactwo i oryginalność technik używanych w tajskim masażu przynosi kojący i wysoce terapeutyczny efekt. Stosuje się szereg ruchów rozciągających mięśnie i otwierających stawy oraz ugniatanie linii energetycznych z pracą nad punktami akupresury. Wiele pozycji przypomina asanyjogi, stąd popularne określenie „joga dla leniwych ludzi”.W systemie tajskim znanych jest 72 tys. linii energii zwanych SEN. Wiedza ta wywodzi się z jogi i Ajurwedy – medycznej tradycji starożytnych Indii. Praktyczne zastosowanie ma w zasadzie 10 podstawowych SEN. Ich przebieg do pewnego stopnia przypomina chińskie meridiany, ale nie należy utożsamiać ze sobą tych dwóch systemów. Meridiany chińskie odpowiadają funkcjom organów wewnętrznych, tajskie natomiast podążają za formą ciała. Ich nazwy wywodzą się z sanskrytu, języka starożytnych Indii.

Zabiegi odbywają się w spokojnej, medytacyjnej atmosferze. Klient pozostaje w luźnym, lekkim ubraniu, leży na materacu położonym na podłodze. Pozwala to praktykującemu w pełen sposób wykorzystać szeroki zakres technik i pozycji. Używa on dłoni, kciuków, łokci, stóp i kolan, wykorzystując ciężar swojego ciała raczej niż siłę mięśni. Ugniata on kolejno linie energetyczne SEN, stymuluje punkty akupresury, używa ruchów rozciągających i otwierających różne partie ciała.Charakterystyczne jest „chodzenie” dłońmi, co odczuwa się jak „pompowanie” krwi i innych płynów ustrojowych. Rozciąganiu towarzyszy głębokie i płynne ugniatanie, co pogłębia efekt odczucia otwierania w stawach bioder, kręgosłupa i innych. W pewnych przypadkach stosuje się maści ziołowe o działaniu przeciwbólowym lub oleje, lecz zasadniczo masaż tajski jest wykonywany przez ubranie. Zabiegi są bezbolesne a kojące działanie wywoływane jest przez miarowy, spokojny rytm ruchów. Wszystkie techniki są wykonywane płynnie i wolno.Czas trwania zabiegów waha się od 1 do 3 godzin. W Tajlandii mówi się, że „jedna godzina to
mało, półtorej wystarczy, dwie - lepiej a trzy najlepiej”. Oboje - masażysta i klient uczestniczą w procesie wymiany energii, zabiegowi towarzyszy pogłębiona świadomość i intuicja. Ruchy ugniatania i rozciągania nie są wykonywane mechanicznie, „na siłę”, lecz
praktykujący czeka na odpowiedź i reakcje ciała klienta. Ten medytacyjny charakter i harmonia wyróżnia masaż tajski od innych form terapii. Większość osób po zabiegu czuję się lekko, jakby z nowym ciałem, czemu nierzadko towarzyszą
odczucia radości i głębi istnienia. Również masażysta, czuje się odświeżony i „doładowany” energetycznie. Jego praca polega na efektywnym wykorzystaniu mechaniki ciała, ruchy nie męczą astanowią formę medytacji podobną do Tai Chi.
Istotą praktyki NUAD BO-RARN jest współczucie. Ma to odniesienie do kultywowanych w buddyzmie „Czterech Świętych Stanów Umysłu”: miłości, współczucia, radości i równości. Niezmierzona miłość to życzenie wszystkim żywym istotom szczęścia, niezmierzone współczucie to życzenie uwolnienia od cierpienia wszystkich istot, niezmierzona radość to cieszenie się szczęściem innych a niezmierzona równość to postawa bycia wolnym od stronniczości i uprzedzeń. Dziewięć zasad Tajskiego Masażu NUAD BO-RARN i Cztery Święte Stany Umysłu stanowią podstawę etyczną i duchową dla praktykujących, nie ograniczając ich swobody ani nie narzucając określonego światopoglądu. Ich esencja może być praktykowana w kontekście każdej kultury, wiary i warunków społecznych.
Cztery Święte stany Umysłu (Cztery
Niezmierzoności):

1. Niezmierzona Miłość (Metta) – jest życzeniem i
intencją w działaniu, aby wszystkie bez wyjątku żyjące istoty
były szczęśliwe i posiadły przyczynę szczęścia.
2. Niezmierzone Współczucie (Karuna) –
życzenie/intencja, aby wszystkie żyjące istoty były wolne od
cierpienia i przyczyny cierpienia. To rozumienie
nierozdzielności cierpienia od egzystencji i jednakowe
współczucie dla wszystkich.
3. Niezmierzona Radość (Mudita) –
życzenie/intencja, aby nie były oddzielone od szczęścia, w
którym niema cierpienia. Inaczej, to radość ze szczęścia
innych i bycie wolnym od zazdrości i zawiści.
4. Niezmierzona Równość (Upekha) –
życzenie/intencja, aby wszystkie istoty mogły żyć bez
stronniczości przywiązania do bliskich, niechęci czy
nienawiści do wrogów i wynikającej z ignorancji obojętności
wobec pozostałych. Inaczej, to nierozróżnialnie między sobą a
innymi.
Salon  Masażu  Tajskiego
Masowana osoba jest ubrana w luźne, wygodne ubranie i leży na specjalnym materacu o umiarkowanej giętkości. Masaż może być wykonywany indywidualnie, bądź "na dwie ręce". Masażysta podczas wykonywania masażu bardzo intensywnie pracuje swoim ciałem, używając dłoni, kciuków, łokci i przedramion, a także stóp. Nacisk łokciem następuje w sposób rytmiczny na przebiegające aorty, powodując uczucie głębokiego odprężenia. Większość masażu przebiega po tzw. liniach Sen, co znajduje swoją analogię, podobnie jak meridiany czy hinduskie kanały nadi. Osoba masowana przyjmuje wiele pozycji, które wywodzą się z pięciu zasadniczych postaw jogi pasywnej: leżenia przodem, tyłem, bokiem oraz postawy siedzącej i odwróconej. Pełna, w pełni kompletna sesja masażu tajskiego winna trwać 2 godziny lub więcej, podczas których w sposób rytmiczny następuje ucisk i rozciągnięcie całego ciała: to dotyczy również wyciągania palców, stóp u nóg, uszu oraz przyjmowania przez osobę masowaną różnych wyciągniętych pozycji. Wszystko odbywa się zgodnie z wielowiekową procedurą.
Tajski  masaż stóp
Jest to intensywny masaż uciskowy punktów reflektorycznych na stopach wraz z masażem podudzi. Wykonywany jest dłońmi i przy pomocy specjalnej pałeczki z drewna różanego, dzięki której terapeuta dociera głębiej do stref energetycznych oraz na bazie ciepłego olejku ziołowego. Olejek zawiera ekstrakty ziół łagodzące ból, poprawiające krążenie krwi i limfy oraz redukujące napięcie mięśni. Masaż odczuwa się jako bardzo mocny, a nogi bezpośrednio po nim sprawiają wrażenie zmęczonych, co jest prawidłowym objawem. Szybko jednak zmęczenie znika i pojawia się uczucie lekkości i głębokiego odprężenia. Masaż tajski stóp zapobiega chorobom cywilizacyjnym wynikającym z noszenia często źle dobranego obuwia (płaskostopiu i paluchowi koślawemu/haluksom), obrzękom limfatycznym nóg, reumatyzmowi/gośćcowi i artretyzmowi/dnie moczanowej i może być stosowany w rehabilitacji narządu ruchu po tych chorobach. Jest zalecany dla osób wiodącym stojący trybem życia, z nadwagą, noszących na wysokim obcasie (szpilki), a również osobom uprawiającym różne sporty. Wspomaga odtruwanie organizmu z toksyn, poprawia sen, usuwa uczucie zmęczonych „ciężkich nóg”. Stosowany regularnie pomaga odreagować codzienne stresy.Masaż doceniany jest przez swój pozytywny wpływ na pracę układu krwionośnego a także z powodu pozytywnego oddziaływania na różne funkcje organizmu np.:
- trawienie,
- pracę mózgu (kontrola stresu lub snu),
- system hormonalny,
- narządy zmysłu,
- centralny układ nerwowy,
- pracę gruczołów limfatycznych,- system odpornościowy.
Klasyczny  Masaż  Tajski
Klasyczny masaż tajski stanowi połączenie technik akupresury oraz jogi pasywnej (zwaną również jogą dla leniwych). Masaż ten powoduje rozładowane napięcia mięśni, stawów i ścięgien, pobudzony zostaje układ krwionośny i limfatyczny, co przywraca równowagę w organizmie, relaksuje, jednocześnie dając zastrzyk energii.
Masaż  Olejowy
Masaż olejkowy wykonywany jest za pomocą olejków aromatycznych – ekstraktów z lawendy, palisandra, pranjipani, drzewa sandałowego, różanego, miętowego ylang-ylang. Stanowi połączenie ajuwerdyjskiej filozofii masażu wraz z technikami akupresury. Ma on na celu usprawnienie układu odpornościowego i nerwowego oraz przyspieszenie wydalania nadmiaru wody z organizmu poprzez stymulowanie porów skórnych.
Masaż  Stemplami  Ziołowymi
Masaż stemplami ziołowymi jest wykonywany za pomocą białych bawełnianych torebek, zawierających mieszankę ziół mających zbawienny wpływ na ludzki organizm. Należą do nich: trawa cytrynowa, kurkuma, liście eukaliptusa, imbir lekarski czy cynamonowiec. Stemple ziołowe są przed masażem podgrzewane, tak aby uwolnić zgromadzone w nich olejki eteryczne, a następnie są wmasowywane w ciało. Masaż ziołowy oprócz silnego działania odprężającego, działa także przeciwbólowo oraz pobudza przemianę materii. W Tajlandii często stosowany jest jako "apteczka pierwszej pomocy" na rozmaite schorzenia.
Masaż  Pleców  i Głowy
Masaż ramion, pleców i głowy stanowi połączenie różnych technik masażu, a ma na celu wyeliminowanie zarówno pourazowych jak i chronicznych bólów różnych części kręgosłupa. Wykonywany jest przy użyciu rozgrzewających maści zawierających mentol i kamforę. Oprócz działania na kręgosłup niweluje również ból, napięcia i ucisk odczuwany w okolicach karku i ramion. Łagodzi także bóle głowy i pobudza krążenie krwi na skórze głowy wzmacniając cebulki włosów.
Masaż  Tajski  cz.1
Masaż  Tajski  cz.2
W pochmurne listopadowe dni chwila relaksu podczas masażu tajskiego to strzał w 10tkę.
3.11.2013r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa