Historia  Tajwanu
Tajwan jest nieodłączną częścią Chin. Z punktu widzenia geografii, miliony lat temu, Tajwan był połączony z kontynentem Chin, ale z powodu ruchów skorupy ziemskiej, część łącząca zatonęła i stała się Cieśniną Tajwańską a Tajwan stał się wyspą. Mnóstwo wykopalisk w różnych miejscach w Tajwanu, ukazało wyroby z kamienia, czarne i kolorowe naczynia gliniane oraz potwierdziło, że kultura prehistoryczna Tajwanu i kontynentu Chin, należy do tej samej gałęzi. Według starego dokumentu, w roku 230 naszej ery, władca Wu, Sun Quan wysłał 10 tysięcy żołnierzy morskich, z generałami Wei Wenem i Zhu Gezhim na czele, do Tajwanu. To jest początek eksploatacji na wyspie Tajwan korzystającej z zaawasowanej wiedzy kulturalnej, przez mieszkańców kontynentu Chin. Aż do końca VI i początku wieku VII czyli dynastii Sui, Cesarz Sui Yandi trzy razy wysyłał wysłanników do Tajwanu, by przeprowadzać wizytę i badanie wśród lokalnych mieszkańców tej wyspy. Następnie podczas 600 lat, od dynastii Tang do dynastii Song, w celu uchylania się od wojny,
mieszkańcy kontynentu Chin na wybrzeżu morskim, zwłaszcza z regionów Quan Zhou i
Zhangzhou z prowincji Fujian, przeprowadzili się na wyspy Pescadores i Tajwan. W roku 1335, podczas dynastii Yuan oficjalnie założono departament władzy pod nazwą „Xunjian Si”, by zarządzać sprawami cywilnymi i wewnętrznymi na wyspach Pescadores i Tajwan. To jest początek tworzenia specjalnej instytucji władzy przez Chiny na Tajwanie.
Zheng Chenggong
Od połowy XVI wieku, ładny i bogaty Tajwan, stał się celem zachodnich kolonistów. Hiszpania i Portugalia po kolei próbowały wtargnąć na różne sposoby na Tajwan, m.in. poprzez rabowanie zasobów, przeprowadzenie ingresji religijnej i kulturalnej oraz poprzez prostą okupację. W roku 1642, Holendrzy zdobyli siedzibę Hiszpanów w północnej części Tajwanu; od tamtego momentu, Tajwan został kolonią Holandii. Podczas panowania kolonistów holenderskich, mieszkańcy Tajwanu byli przez nich wykorzystywani. Dlatego walka Tajwańczyków z kolonistami holenderskimi początkowo nie udała się. W 1662 roku, pod kierownictwem bohatera narodowego Zheng Chenggonga, Tajwańczycy obalili panowanie
Holandii i odzyskali Tajwan. Niedługo potem, Zheng Chenggong zmarł z powodu choroby. Jego syn Zheng Jing i jego wnuk Zheng Keshuang, po kolei rządzili wyspą Tajwan przez 22 lata. Podczas panowania Zheng Chenggonga i jego następców, nastąpił rozwój produkcji cukru i soli; wszelkimi wysiłkami rozwijali przemysł i biznes, pobudzali rozwój gospodarczo-handlowy, budowali szkoły i poprawiali metody produkcji rolnej narodowości Gaoshan. Te wszystkie przedsięwzięcia pobudzały dynamiczny wzrost gospodarki i kultury Tajwanu. To ważny okres eksploatacji i rozwoju w histroii Tajwanu; nazwano go „Okresem Zheng dynastii Ming”.
Na początku dynastii Qing Tajwan został dołączony do terytorium Chin
W roku 1683, czyli 22-gim roku podczas panowania Cesarza Kangxi dynastii Qing,
rząd dynastii Qing wysłał armię na Tajwan i stworzył jedną stolicę i trzy powiaty
na Tajwanie, które były zarządzane przez prowincję Fu Jian. Od tej chwili Tajwan oficjalnie
został dołączony do terytorium Chin i był zarządzany przez rząd Chin. Więc kontakt między Tajwanem i kontynentem Chin w dziedzinie politycznej, gospodarczej, kulturalnej i innych był coraz ściślejszy i Tajwan stał się nieodłączną częścią terytorium Chin.W roku 1885, czyli 11-tym roku podczas panowania Cesarza Guangxu dynastii Qing, Tajwan został prowincją. Rząd dynastii Qing wysłał Liu Mingzhuana do Tajwanu jako pierwszego przywódcę Tajwanu. Liu Mingzhuan wezwał mieszkańców prowincji Fu Jian oraz prowincji Guangdong do przeprowadzenia się na Tajwan, by tam uprawiali ziemię i masowo przeprowadzali eksploatację. Po kolei tworzono na Tajwanie urzędy: rolny, telegraficzny, kolejowy, zarządu broni, urząd handlu, górnictwa i nafty, urząd leśnictwa oraz inne instytucje. Ponadto zbudowano tam forty obronne, zorganizowano pocztę, budowano kolej i linie energetyczne, eksploatowano zasoby naturalne, produkowano statki handlowe, rozwijano przemysł i biznes, rozbudowano chińsko-zachodnie szkoły, dynamicznie sprzyjano rozwojowi kultury i oświaty.
Okres  panowania  japońskiego
Od drugiej połowy XIX wieku, Japonia przez „ewolucję Mingzji” weszła na drogę kapitalizmu. W roku 1894 rozpoczęła wojnę z Chinami, która zwana jest „Wojną Jia Wu”. Chiny poniosły w niej klęskę i w roku 1895 rząd dynastii Qing podpisał z Japonią „układ Maguan”, w którym zgodził się na pięćdziesięcioletnie panowanie Japonii na wyspach Pescadores i Tajwan. Od tamtej pory Tajwan stał się japońską kolonią.Uwzględniając potrzeby rozwoju gospodarki własnego państwa, Japonia wykorzystywała Tajwan jako zaplecze rolnicze i miejsce przetwórstwa produktów rolnych. Z tego powodu, przemysł i komunikacja na Tajwanie rozwijał się znacznie wolniej. Podczas drugiej wojny światowej, w celu umocnienia swoich militarnych wpływów na południu, Japonia rozwija na Tajwanie przemysł zbrojeniowy.
„Odzyskanie” i „Rozłączenie”
Zgodnie z faktami historycznymi, w międzynarodowym układzie podpisanym podczas drugiej wojny światowej uznano, że Tajwan jest nieodłączną częścią terytorium Chin. 1 grudnia 1943 roku Chiny, USA i Wielka Brytania podpisały „Dlarację Kairską”, w której
ustalono, że Japonia powinna zwrócić Chinom zagarnięte terytoria takie jak: Manchuria, Tajwan i Pescadores. 26 lipca 1945 roku, Chiny, USA, Wielka Brytania i Związek Radziecki podpisały „Proklamację Poczdamską”, w której podkreślono, że treści z „Deklaracji Kairskiej” powinny zostać wcielone w życie. 15 sierpnia 1945 roku, Japonia zaakceptowała postanowienia Konferencji Poczdamskiej i ogłosiła bezwarunkową kapitulację. 25 października rząd chiński zorganizował w Tajpej uroczystości z okazji japońskiej kapitulacji. Jednak już po odzyskaniu Tajwanu, rządząca w Chinach partia Kuomintang podjąła błędne decyzje względem tego terenu. Z powodu panującej wówczas dyktatury i szerzącej się korupcji stosunki między władzą i narodem Tajwanu nieustannie się pogorszały. 28 lutego 1947, wybuchło powstanie przeciw Kuomintangowi. Partia przy pomocy armii zajęła port Keelung i krwawo stłumiła
powstanie. Śmierć poniosło ponad 30 tysięcy osób. W historii wydarzenie to nazywano „wydarzeniem 28 lutego”.1 października 1949 roku, pod kierownictwem chińskiej partii komunistycznej, naród Chin obalił rządy Kuomintangu i proklamował powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Przed wyzwoleniem Chin, Czang Kaj-szek przywódca Guomintangu wielu innych członków tej partii zbiegło na Tajwan, gdzie przy poparciu i ochronie USA doprowadzili do ponownego odłączenia się Tajwanu od Chin kontynentalnych.
18.04.2014r
Kreator stron www - szybka strona internetowa