Historia  Kambodży
  Pierwszym trwałym państwem na terytorium obecnej Kambodży był Funan (od I w. n.e.), który w połowie VI w. podbiła sąsiednia Czenla. Na ziemiach Funanu i Czenli, znajdujących się w kręgu kultury indyjskiej, w IX w. powstało zjednoczone państwo Khmerów. Pod rządami dynastii angkorskiej (założonej przez Dżajawarmana II) królestwo Khmerów zajmowało znaczny obszar (za Dżajawarmana VII oprócz Kambodży także terytoria obecnej Birmy, Laosu, Tajlandii, Wietnamu i Malezji). Potędze politycznej towarzyszył rozwój kulturalny, m.in. budowle Angkor Wat (za Surjawarmana II) i Angkor Thom (za Dżajawarmana VII). W końcu XIII w. imperium Khmerów zaczęło upadać. Schyłek ich potęgi zbiegł się z upadkiem wierzeń hinduistycznych i rozszerzeniem wpływów buddyzmu.
Po zajęciu w 1432 r. przez Tajów dotychczasowej stolicy Angkor przeniesiono ją do Phnom Penh. W XVI w. do Kambodży przybyli pierwsi Europejczycy. Od końca tego stulecia kraj stał się obiektem rywalizacji Syjamu (ob. Tajlandia) i Wietnamu, trwającej do połowy XIX w. Następnie, w 1863 r., król Norodom I uznał protektorat Francji, a w 1884 r. Kambodża została kolonią francuską (w 1887 r. częścią Indochin Francuskich), co na przełomie XIX i XX w. stało się przyczyną powstań narodowych. 

  W czasie II wojny światowej Kambodża była od 1941 r. okupowana przez Japonię (do '45) i Tajlandię (do '46). Po wojnie działania powstańcze przeciwko Francuzom rozpoczęły Khmer Issarak i komuści. W 1949 r. Francja przyznała Kambodży niepodległość w ramach Unii Francuskiej, a w '93 uznała jej suwerenność i ewakuowała oddziały wojskowe. W 1954 roku konferencja genewska potwierdziła niepodległość. Kolejno w 1955 r. Kambodża wystąpiła z Unii i została członkiem ONZ. Po wybuchu wojny wietnamskiej przez terytorium Kambodży transportowano zaopatrzenie dla Vietcongu. W 1970 r. stało się to przyczyną inspirowanego przez USA zamachu stanu gen. Lon Nola, który obalił sprzyjającego komunistom księcia Sihanouka (od 1960 r. szefa państwa). Do Kambodży wkroczyły wówczas oddziały amerykańskie i południowowietnamskie. Proklamowano Republikę Khmerską, a książę Sihanouk udał się na emigrację do Pekinu, gdzie założył Zjednoczony Front Narodowy Kambodży (FUNK), z udziałem maoistowskiej frakcji komunistów (tzw. Czerwoni Khmerowie). FUNK podjął walkę zbrojną, a po wycofaniu się USA z Indochin (1973 r.) jego oddziały zdobyły w 1975 roku Phnom Penh.

  Władzę objęli Czerwoni Khmerowie. Ich przywódca Pol Pot został premierem, a księcia Sihanouka (ponownie szefa państwa) zmuszono w '76 do rezygnacji (nazwę państwa zmieniono na "Demokratyczna Kampucza"). Rządy Czerwonych Khmerów, którzy za pomocą bestialskiego terroru usiłowali zorganizować społeczeństwo w komuny wiejskie, spowodowały ponad milion ofiar wśród ludności. W XII 1978 r. przeciwnicy Pol Pota utworzyli Zjednoczony Front Ocalenia Narodowego Kampuczy, poparty przez Wietnam. W 1979 r. wojska wietnamskie zdobyły Phnom Penh, umożliwiając Frontowi objęcie władzy (nazwę państwa zmieniono na Kampuczańska Republika Ludowa), a Czerwoni Khmerowie przeszli do partyzantki (na pograniczu z Tajlandią). W 1982 r. ks. Sihanouk objął kierownictwo koalicyjnego rządu na emigracji (z udziałem ugrupowań zwalczających prowietnamski reżim, wśród nich Czerwonych Khmerów). Prowadzone od 1987 roku spotkania Sihanouka z premierem rządu w Phnom Penh — Hun Senem — doprowadziły do zwołania VIII 1989 w Paryżu konferencji w sprawie Kambodży (od IV 1989 p.n. Państwo Kambodża); w IX 1989 r. Wietnam ogłosił wycofanie swoich wojsk.

  Na konferencji paryskiej w '91 uzgodniono powołanie Najwyższej Rady Narodowej pod przewodnictwem księcia Sihanouka oraz przeprowadzenie pod nadzorem ONZ wyborów parlamentarnych (1993 r.). Zbojkotowane przez Czerwonych Khmerów wybory zakończyły się zwycięstwem zwolenników księcia. W roku 1993 Zgromadzenie Konstytucyjne opowiedziało się za przywróceniem monarchii z Sihanoukiem jako królem. Mimo formalnego porozumienia trwała rywalizacja między monarchistami a Kambodżańską Partią Ludową (KPL) Hun Sena. W 1997 r. Hun Sen odsunął od władzy monarchistów. Jednocześnie Czerwoni Khmerzy aresztowali Pol Pota i skazali go na dożywotnie więzienie (zmarł w 1998 roku). W wyborach parlamentarnych '98 i '03 XXI stulecia zwyciężyła KPL, a w 1998 roku powstał koalicyjny (z udziałem monarchistów z FUNCINPEC) rząd Hun Sena. W 1998 r. poddali się rządowi przywódcy Czerwonych Khmerów.

  Na początku 2001 roku Zgromadzenie Narodowe i Senat zatwierdziły ustawę o powołaniu trybunału do osądzenia zbrodni Czerwonych Khmerów. W 2004 r. nowym królem, po abdykacji Sihanouka, został jego syn - książę Norodom Sihamoni.

01.11.2014 r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa