Gejsze- makijaż, fryzura i strój.
Historii związanych z bieleniem twarzy przez gejsze jest  tak wiele i niestety większość przekłamanych,
skupię się więc przede wszystkim na tworzeniu i znaczeniu tak oryginalnego makijażu.
Poniżej zamieściłam rysunki i opisy w jakiej kolejności powstaje.

1 zdjęcie. Jedynie młodsze gejsze z Kioto i tylko przy bardziej oficjalnych okazjach noszą biały makijaż i perukę. Na tej ilustracji pokazano gejszę przygotowaną do nałożenia makijażu. ma na sobie biały płócienny pas - Sarashi

2 zdjęcie. Włosy zebrane są pod siatką a twarz, szyję i dekolt pokrywa specjalny makijaż- Shironuri.

3. zdjęcie Brwi malowane są na czarno. Pożądany pełen wdzięku efekt znany jako ryubi [wierzbowe brwi ]

4. zdjęcie Kąciki moczu podkreśla się czerwonym tuszem lub kredką, w odróżnieniu od młodszych uczennic wykwalifikowana gejsza maluje obie wargi.

5. zdjęcie Peruka [ katsura ] uzupełnia całość. Z powodu ciężaru peruki i jej licznych ozdób gejsze nabawiają się małej łysunki na czubku głowy

Jak zmienia się makijaż gejszy

Młodsza maiko (minarai). Twarz pomalowana na biało z pozostawioną niepomalowaną linią wzdłuż włosów policzki i oczy pomalowane różem "Kwiat wiśni" linie rzęs pomalowane czernią przechodzącą w kolor bordowy, na zewnętrznych kącikach brwi pomalowane na

Starsza maiko. Twarz pomalowana na biało z pozostawioną niepomalowaną linią wzdłuż włosów, policzki są lekko pomalowane różem "Kwiat wiśni" linie rzęs pomalowane czernią przechodzącą w kolor bordowy, na zewnętrznych kącikach brwi pomalowane na czerwon

Młodsza geiko. Twarz pomalowana na biało z subtelną nutą różu linie rzęs pomalowane czernią , a wokół różem, zewnętrzna część oka pomalowana czerwienią brwi słabo pomalowane na czarno-różowo pomalowana górna i dolna warga czerwienią, prawie pełny wykrój u

Wykwalifikowana geiko. Twarz pomalowana stonowanym kolorem, często neutralnym (białej maski nie musi już stosować, częściej na uroczystości)makijaż jest robiony bardziej w stylu zachodnim, zwłaszcza gdy geiko nie ma nałożonej białej maski pomalowana górna

...i jak się go wykonuje

Tradycyjną fryzurą Gejszy jest niezwykle skomplikowane uczesanie o nazwie  wareshinobu.
 Dzisiejsze Gejsze zazwyczaj używają peruk.
Katsuyama - fryzura noszona przez maiko, każdego lipca w święto Gion Matsuri. Starsze maiko noszą odmianę
katsyuama nazywaną marumage. Fryzura jest ozdobiona specjalnymi kanzashi noszonymi tylko latem. Korzenie katsuyama sięgają XVII wieku, epki Edo, kiedy ta fryzura była powszechnie noszona przez zamężne kobiety, a wyszła z mody na początku ery Showa z wprowadzeniem nowego stylu zwanego sokuhatsu.Oprócz letnich hana-kanzashi i jade tama-kanzashi, maiko nosić specjalne różowy i srebrny okrągły kanzashi nazwany bonten, który siedzi w środku koka po obu stronach. Kok przeplatany jest grubą czerwoną wstążką wykonaną z jedwabiu, która może być ozdobiona różnymi złotymi i/lub srebrnymi wzorami.
Tsumami Kanzashi- ozdoba do włosów z rodzaju kanzashi dosłownie oznacza "ozdoba do włosów składana z tkaniny". Tworzy się je z małych kawałków jedwabiu, które są składane w postaci płatów z wykorzystaniem technik origami. Kwiaty, wykonane tą techniką mogą składać z kilku do kilkudziesięciu elementów tworząc bukiety, to już jest uzależnione od konkretnego projektu.Tradycyjnie, poszczególne elementy skleja się klejem ryżowym. Sztuka tworzenia tych ozdób jest na wymarciu. Obecnie głównie ich tworzeniem zajmują się amatorzy. 
Kushi to ozdoby do włosów, które przypominają grzebienie i  są zazwyczaj noszone pośrodku fryzury jako pojedyncza ozdoba. Są one najczęściej drewniane lub z szylkretu natomiast te współczesne wykonuje się z żywicy. Grzebienie są malowane lub rzeźbione,te najdroższe często
inkrustuje się je macica perłową. Do kompletu nosi się tzw. kogai (miecz). Etymologia wywodzi się z ich konstrukcji, gdyż kogai zazwyczaj są dwuczęściowe, a ich składanie przypomina wsuwanie miecza w pochwę. Nosi się go z tyłu, w węźle fryzury. Kushi pokryte płatkami z jedwabiu nazywane są hanagushi.
Strój  gejszy
 Strój  gejszy to olśniewający zestaw wspaniałych  tkanin oraz cennych  dodatków  i ozdób. W zestawie tym można  znaleźć większość  z następujących materiałów : atłas, jedwabny adamaszek, brokaty, listki złota, złote nici, srebro, srebrne nici, jadeit, koral, szylkret, brylanty, ametysty, agaty, drewno paulowni [  obuwie ]  i tkaniny  nie znane na Zachodzie, takie jak  ponge, ro i  sha.
Kimono to ''dusza'' gejszy. Standardowe kimono wykonane jest z kuponu materiału zwanego tan- długości około dziesięciu metrów i szerokości trzydziestu czterech. Kimona dla maiko i geiko wymagają podwójnej ilości materiału. Na strój zimowy zużywa się trzy tan materiału. Tego typu ubranie może ważyć do 20 kg.Kimona nie mają guzików i wszystkie są tego samego rozmiaru. Należy owinąć je wokół ciała, zakładając lewą połę na prawą [ przesąd zabrania zakładania prawej na lewą ], i zawiązać dwunastoma tasiemkami. Po czym następuje najtrudniejsza część- zawiązanie obi .
Najważniejszym zadaniem obi utrzymanie kimona niejako
na miejscu, tak by się nie rozchylało. Obi zwykle tłumaczy się
jako ''pas''. Standardowe obi to pas tkaniny długości około czterech
metrów i szerokości trzydziestu cm. Jest on ciasno zawiązany wokół talii i dolnej części klatki piersiowej. 
Dodatki do obi-Istnieją trzy zasadnicze  dodatki  do obi : obi-jime [plecionka  do obi ], obi-dome lub pocchiri [ klamara do obi ] i obi-age [szarfa podtrzymująca obi.
Kołnierz- Eri  czyli kołnierz  jest symbolem starszeństwa wśród gejsz. Kołnierz  to pasek  materiału doszywany od spodu  do wycięcia kimona. Kołnierze  maiko  są czerwone, stopniowo zahaftowywane srebrną nicią. ''Zmiana kołnierza'' [erikae] z czerwonego  na  biały jest znakiem przemiany  maiko  na  geiko.

Poniżej  zamieściłam  rysunki w  jakiej  kolejności  są  zakładane poszczególne elementy garderoby  gejszy.
Bielizna bywa różna. Maiko może nosić
biustonosz lub owijać piersi płóciennym
pasem  zwanym  sarashi. Może też
nosić zachodnie figi lub krótkie spodenki
albo koshimaki, czyli prostokątny
kawałek cienkiego materiału owijanego
wokół bioder.
Twarz,  szyję i dekolt pokrywa 
charakterystyczny makijaż- shironuri.
Brwi są namalowane, oczy obrysowane
 czerwoną kreską. Maiko szminkuje
tylko dolną wargę,a z włosów układają
 fryzurę- wareshinobu . Stopy okrywają
białe, zapinane z tyłu  skarpetki- tabi
z jednym palcem.
Szata spodnia to  nagajuban, długości i kroju
kimona, pod które się ją zakłada, kołnierz czyli eri, jest naszyty. Nagajuban  noszony przez maiko jest zwykle czerwony z białym, kwiecistym, drukowanym wzorem.
Hadajuban przypomina bluzkę bez guzików.
Lewą połę zakłada się na prawą, jak we wszystkich
tradycyjnych strojach japońskich. Rodzaj półhalki, okrywającej nogi, zwany jest popularnie
susoyoke.
Wzór kimona jest uzależniony od pory roku
18.07.2013r.
Zapraszam do galerii
Kreator stron www - szybka strona internetowa