Cesarz   Han Gaozu- 汉高祖 
Gaozu urodził się w  256 p.n.e., Feng County, Jiangs ,  jego rodzicami byli Liu Ao, Liu Taigong , miał rodzeństwo Liu Jiao, Liu Xi, Liu Bo . Jego liczne żony Empress Dowager Bo, Lü Zhi, Concubine Qi, Consort Cao, Consort Wan, Consort Guan, Consort Zhao, Consort Zhao  powiły mu sporą gromadkę dzieci : Han Wendi, Han Huidi, Liu Ruyi, Liu Fei, Princess Yuan of Lu, Liu You, Liu Hui, Liu Jian, Liu Chang.   Panował  w  latach 202-195r. p.n.e był  człowiekiem z gminu i do konca życia,nawet wśród swych dworzan, zachował proste maniery plebejusza. Cechował sie prostym rozsądkiem, sprytem i wyczuciem tego, co możliwe i korzystne. położył nacisk na zniesienie surowych praw Qin i powstrzymanie swej armii przed plądrowaniem. Stanowczy i ogólnie sprawiedliwy, potrafił sie także wykazać szczodroscią i zrozumieniem potrzeb zwykłych ludzi. Nie stronił od kobiet i wina i był dumny ze swojej bezpośredniości. Całe swe panowanie poswięcił na wzmacnianie swej władzy centralnej- dyplomacją i siłą. Tworząc nową administrację, wykorzystał mapy i rejestry podatkowe stworzone przez urzędników Qin za czasów panowania poprzedniej  dynastii. 
Cesarstwo
W drugim miesiącu 202 p.n.e. Liu Bang proklamował się cesarzem. Jego pierwszą stolicą był Luoyang, jednak szybko przeniósł ją on do Chang’anu (dzis. Xi’an), leżącego blisko dawnej stolicy Qin. Pierwsze lata panowania Liu Banga to powolne podnoszenie się ze zniszczeń wojny domowej. By ułatwić ten proces ogłoszono generalną amnestię oraz demobilizację wojsk. Ludziom, którzy w trakcie wojny popadli w niewolę zwrócono wolność. Obniżono szereg podatków i ciężarów oraz zachęcano ludzi wygnanych ze swoich domów przez wojnę do powrotu. Byłym żołnierzom przydzielano ziemię, którą mieli zagospodarować. Kanclerz nowej dynastii, Xiao He, w 200 p.n.e. skompilował nowy kodeks prawa (Jiuzhang lü, 九章律), dodając do sześciu rozdziałów kodeksu Qin trzy nowe rozdziały - ponadto istniały dwa rozdziały dotyczące spraw proceduralnych.Liu Bang panował w sposób bezpośredni w zachodnich Chinach, które na wzór państwa Qin zostały podzielone na trzynaście komanderii (jun, 郡) i okręg centralny. Pozostałe terytorium cesarstwa zgodnie z tradycjami wywodzącymi się z okresu Zhou zostało podzielone na dziesięć wasalnych królestw. Nowi królowie, wywodzący się ze zasłużonych zwolenników Liu Banga, szybko zaczęli się buntować i do 196 p.n.e. wszyscy z wyjątkiem jednego, Wu Rui, zostali zastąpieni przez synów lub braci cesarza. W wyniku doświadczeń walk z buntownikami Liu Bang miał wraz ze swoimi najbardziej zaufanymi zwolennikami wspólnie przyrzec, iż jeśli ktokolwiek spoza rodziny cesarskiej zostanie lub sam ogłosi się królem wszyscy pozostali go zaatakują.Największym zewnętrznym zagrożeniem dla ówczesnych Chin byli Xiongnu, którzy w trakcie wojny domowej pod wodzą Maoduna (209 - 174 p.n.e.) odbudowali swoją potęgę. W pierwszych latach dynastii Han Xiongnu stali się schronieniem dla przeciwników Liu Banga, w tym tak prominentnych jak król Han Liu Xin, król Yan Lu Wan oraz kanclerz królestwa Dai Chen Xi. Przejście Liu Xina na stronę Xiongnu w 201 p.n.e. stało się bezpośrednim powodem zaatakowania ich przez Liu Banga w następnym roku. Wyprawa zakończyła się jednak klęską - Liu Bang z trudem wyrwał się z okrążenia Xiongnu. W rezultacie nie mogąc pokonać Xiongnu w 198 p.n.e. Chińczycy weszli z nimi w system dynastycznych mariaży połączonych z trybutem, nazywany przez nich "pokój i koligacja" (heqin, 和親). Na południu w 196 p.n.e. Liu Bang uznał tytuł królewski Zhao Tuo (207 - 137 p.n.e.), założyciela państwa Nanyue.Praktyka panowania Liu Banga była zgodna z teoriami legistów. Cesarz, osoba wywodząca się z nizin społecznych, pogardzał uczonymi. Zgodnie z tradycją zirytowany ciągłym cytowaniem przez konfucjanistę Lu Jia "Księgi Pieśni" i "Księgi Dokumentów" Liu Bang miał powiedzieć, że zdobył cesarstwo na koniu i nie potrzebuje studiować konfucjańskich klasyków. Lu Jia miał odpowiedzieć że z konia nie da się cesarstwem rządzić i uświadomić cesarzowi konieczność przestrzegania obyczajów (li, 禮) i stosowania się do zasady humanitarności (ren, 仁) w rządzeniu krajem.
Śmierć Cesarza-  1 czerwca 195 p.n.e.
Podczas kampanii przeciwko królowi Huainanu Ying Bu Liu Bang został zraniony przez strzałę i ostatecznie zmarł w związku z odniesioną raną w czwartym miesiącu 195 p.n.e. Cesarzową Liu Banga była Lü Zhi, która urodziła mu syna Liu Yinga (późniejszy cesarz Hui). Liu Bang chciał by następcą tronu został Ruyi, jego syn urodzony mu przez Damę Qi, jednak sprzeciw Lü Zhi i niektórych z jego ministrów uniemożliwił mu to. Na łożu śmierci Liu Bang powierzył troskę o cesarstwo Xiao He, Chen Pingowi i Zhou Bo. Po śmierci Liu Bangowi nadano imię świątynne Gaodi, oraz imię pośmiertne Taizu, w tradycyjnej historiografii chińskiej stał się on jednak znany pod imieniem Gaozu (Najwyższy Przodek), powstałym z połączenia pierwszej sylaby imienia pośmiertnego z pierwszą sylabą imienia świątynnego.
16.10. 2013r
Kreator stron www - szybka strona internetowa