Bayon
We wspaniałych wnętrzach świątyni Bayon 216 twarzy śledzi każdy krok zwiedzającego... Bayon jest obok Angkor Wat najbardziej znanym i równie fascynującym kompleksem świątynnym Angkoru. Najlepszym czasem na zwiedzanie jego ruin jest poranek lub wieczór, kiedy gra świateł sprawia, iż kamienne twarze i przestrzenie nabierają niesamowitego wyrazu. Pod koniec XII wieku król Dżajawarman VII (panujący w latach 1181-1219) rozpoczął budowę nowej stolicy państwa Khmerów – Angkor Thom ("Wielkie Miasto"). W centrum liczącego 9 km2, otoczonego murami miasta, oddalonego mniej więcej o kilometr od Angkor Wat, wybudowano główną świątynię okręgu - Bayon.
Centralna świątynia jest okrągła, a nie jak w większości świątyń tego okresu - kwadratowa.
Zespół świątynny był przez stulecia rozbudowywany i rozszerzany, przez co zyskał bardziej skomplikowany plan niż inne budowle. Świątynia nie jest otoczona murem, ale otwartą kolumnadą.Na wieżach wykuto w kamieniu ponad 200, wysokich na 7 metrów, uśmiechniętych twarzy Buddy. Pierwotnie liczba wież wynosiła 54, z czego do dzisiaj pozostało tylko 37 (częściowo odrestaurowanych). Na większości wież widnieją cztery twarze, skierowane w cztery strony świata, podczas gdy na niektórych są tylko dwa albo trzy boskie oblicza. Niektórzy badacze sądzą, iż pierwowzorem twarzy o lodowatym uśmiechu był sam Dżajawarman VII – król Kambodży, który nakazał budowę tej świątyni.
Centralna świątynia otoczona jest dwiema kwadratowymi galeriami, których ściany pokrywają płaskorzeźby (jest ich łącznie 11 000). Ilustrują one historyczne opowieści Khmerów, m.in. o wojnach prowadzonych przeciwko Królestwu Cham (wschodniemu sąsiadowi z dzisiejszego południowego Wietnamu) czy o bogatym w ryby jeziorze Tonle Sap. Niezwykle obrazowo przedstawiono na nich także życie w XII-wiecznej Kambodży, nie zapominając o popularnych walkach kogutów i bokserów. Na galerii wewnętrznej dostrzec można sceny zaczerpniete z mitologii hinduistycznej. Szczególne znaczenie dla historyków mają płaskorzeźby ukazujące dzień powszedni z życia Khmerów. Z historycznego Angkoru nie zachowały się bowiem żadne pisemne świadectwa jego dziejów. Pisano wówczas na liściach palmowych, a te – podobnie jak budowle z drewna – dawno padły ofiarą tropikalnego klimatu. Jedyne znane autentyczne wzmianki o Angkorze pochodzą z relacji Zhou Daguan, chińskiego ambasadora, który przez rok (od sierpnia 1296 do lipca 1297) przebywał w królestwie Khmerów.
Wielu królów Angkoru w okresie swego panowania kazało wznosić nowe, własne świątynie, a czasem nawet całe stolice. Świątynia Bayon, jak również miasto Angkor Thom, w przeciwieństwie do innych tego typu kompleksów, były użytkowane również przez następców Dżajawarman VII. Z pewnością zadecydował o tym wysoki poziom rozwiązań architektonicznych i piękno zdobień tutejszych budowli.
Świątynia Bayon nie została więc - jak wiele innych – zburzona, aby na jej miejscu postawić nową lub wykorzystać jej materiał budowlany do wzniesienia innego kompleksu. Przeciwnie – była wciąż rozbudowywana i uzupełniana. W rezultacie powstała budowla bardzo złożona, z mnóstwem schodów, krużganków, mniejszych świątyń i często bardzo wąskich uliczek. Od XV w., kiedy państwo Khmerów zostało pokonane przez rozwijające się królestwo Tajów Ajutthaja, zarówno Angkor Thom, jak i Bayon odeszły w zapomnienie. Wprawdzie tereny Angkoru były nadal zasiedlane i użytkowane rolniczo, ale większość świątyń porosła tropikalnym lasem. Dopiero pod koniec XIX w. europejscy naukowcy zainteresowali się tą, nieco już zapomnianą, częścią francuskich kolonii w Indochinach. Kolejne wojny i niepokoje wewnętrzne przez długie dziesięciolecia przerwały prace archeologiczne prowadzone na terenie Kambodży. Od czasu obalenia zbrodniczego reżimu Czerwonych Khmerów Bayon i inne zespoły świątynne Angkoru poddawane są stopniowej konserwacji i restauracji. Biorą w tym udział liczne organizacje międzynarodowe, m.in.: francuskie, japońskie, niemieckie i amerykańskie. Od 1992 świątynia Bayon, jako część Angkoru, widnieje na liście kulturowego dziedzictwa UNESCO. 
Zapraszam do galerii
25.11. 2014r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa