Historia  akupunktury
W Chinach korzeni akupunktury można doszukiwać się w odległej epoce kamienia,Bian shi lub zaostrzonych kamieniach. Kamienne igły do akupunktury sięgają 3000 r. p.n.e. i zostały odnalezione przez archeologów w Środkowej Mongolii. Wyraźne dowody pochodzą z pierwszego tysiąclecia p.n.e., zidentyfikowano także archeologiczne dowody z czasów dynastii Han (202 p.n.e.-220 n.e.).Ostatnie badania 5000 letniej mumii Ötzi odnalezionej w Alpach wykazały ponad 50 tatuaży na jej ciele, a niektóre z nich odpowiadają punktom akupunkturowym, które obecnie mogłyby być stosowane w leczeniu dolegliwości Ötzi.
Niektórzy naukowcy twierdzą, iż jest to dowód na to, że techniki podobne do akupunktury były praktykowane we wczesnej epoce brązu w innych miejscach Euroazji. Prawdopodobieństwo, że akupunktura wywodząca się z kontynentu euroazjatyckiego była praktykowana co najmniej 2000 wcześniej niż jest to uznawane”.Korzenie akupunktury w Chinach nie są znane. Najstarszy chiński tekst medyczny traktujący po części o akupunkturze – został stworzony około 305-204 r. p.n.e. Jednakże w chińskich tekstach medycznych (grobowców Mawangdui z okresu 68 r. p.n.e.) nie ma wzmianek o akupunkturze. Odnaleziono pewne hieroglify pochodzące z 1000 r. p.n.e., które mogą wskazywać na wczesne wykorzystanie akupunktury. Odkryto także w ruinach kamienie Bian, skały z ostrymi zakończeniami wykorzystywane w starożytnych czasach do leczenia chorób. Niektórzy naukowcy wierzą, że upuszczanie krwi, do którego były stosowane te kamienie, należy także do technik akupunktury.
Akupunktura
Akupunktura jest metodą polegającą na nakłuwaniu w celach leczniczych ściśle określonych miejsc na ciele człowieka – nazywanych "punktami akupunktury" lub "biologicznie aktywnymi punktami"za pomocą specjalnych,pełnych igieł. Stymulację tych punktów osiąga się dzięki manipulowaniu igłami, podgrzewaniu igieł lub bezpośrednio punktów cygarami moxy (mieszanki ziołowej), poprzez stosowanie akupresury, masażu chińskiego i baniek . Mechanizm  działania Dla Chińczyka wyjaśnieniem fenomenu powrotu do zdrowia po nakłuwaniach jest zasada zrównoważenia energii życiowej qi i zapewnienia jej swobodnego przepływu w tzw meridianach.Naukowcy natomiast ciągle badają mechanizmy tłumaczące lecznicze działanie akupunktury.Po pierwsze, punkty akupunktury rzeczywiście istnieją. Badania wycinków skóry pochodzących z miejsc lokalizacji punktów akupunkturowych wykazałyże w miejscach tych istnieje wyraźnie zwiększona ilość zakończeń nerwowych, które odbierają różnego rodzaju podrażnienia (dotyk, zimno, ciepło, ucisk głęboki i ból) w porównaniu do otaczających tkanek. Poza tym punkty te mają znacząco mniejszy opór elektryczny i wyraźnie większą pojemność elektryczną w stosunku do otaczającej skóry.Obecnie uważa się, iż akupunktura działać może w trzech mechanizmach.
Mechanizm Neurofizjoloigczny (Odruchowy)
Jednym z nich są odruchy narządowo-skórne oraz skórno-narządowe znane od dawna przez Chińczyków ale i lekarzy europejskich. Pierwsze z nich sygnalizują chorobę określonego narządu wewnętrznego bólem oraz zwiększonym napięciem odpowiednich grup mięśni w obrębie tzw. stref Heada na powłokach ciała i dlatego mają znaczenie diagnostyczne. Odruchy skórno-narządowe wykorzystuje się natomiast do celów leczniczych, nakłuwając odpowiednie punkty biologicznie aktywne w obrębie stref Heada, związanych z narządami chorymi. Nakłuwanie igłami powłok ciała doprowadza do pobudzenia receptorów skóry, mięśni i powięzi i na drodze odruchowej wpływa regulujące na czynności narządów ciała. Bodźce drażniące powodują powstanie w zakończeniach nerwowych w obrębie punktów biologicznie czynnych impulsów, które płyną poprzez nerwy dośrodkowe do rdzenia kręgowego i do mózgu. Stamtąd nerwami odśrodkowymi, głównie włóknami współczulnymi lub przywspółczulnymi, biegną do narządów wewnętrznych, a nerwami rdzeniowymi i włóknami autonomicznymi do kończyn — usprawniając ich zakłóconą czynność. W wyniku działania odruchowego nakłuć dochodzi do rozszerzenia drobnych tętniczek i naczyń włosowatych chorego narządu i chorych tkanek oraz do poprawy krążenia krwi. Do chorego narządu napływa świeża krew dobrze nasycona tlenem i bogata w substancje odżywcze. Dzięki poprawie cyrkulacji krwi następuje oczyszczenie chorego narządu z metabolitów, odkwaszenie, dobre odżywienie i dobre utlenienie. Nakłucia powodują nadto na drodze odruchu rozluźnienie mięśni gładkich, ścian oskrzeli, żołądka, jelit, woreczka żółciowego i moczowodów. 
Mechanizm działania analgetycznego (przeciwbólowego) nakłuwań
Akupunktura obok stwierdzanego w wielu przypadkach działania leczniczego wywiera także działanie przeciwbólowe. Jest ona w stanie złagodzić a nawet znieść uczucie bólu. Zaobserwowano, że odczuciebólu jest przewodzone w układzie nerwowym dwoma grupami włókien o różnym czasie przewodzenia impulsu.Stwierdzono również, że bodziec, który dotrze do środkowego układu nerwowego szybciej, może blokować bodziec po nim następujący. Bodziec powstały po nakłuciu wędruje poprzez "szybsze" włókna i hamuje odczucie bólu przewodzone wolniej.  Nakłucie igłą wywiera działanie hamujące na ból w różnych piętrach ośrodkowego układu nerwowego, przede wszystkim w rdzeniu kręgowym, w pniu mózgowym oraz w korze mózgowej. 
Mechanizm humoralny
Prowadzone przez lata badania wykazały, że stymulacja punktów akupunkturowych, powoduje wydzielanie somatostatyny, oksytocyny oraz beta-endorfin(opioidów wytwarzanych przez organizm które mają działanie 100 – krotnie silniejsze od morfiny) co ma istotny wpływ na zniesienie bólu, ciśnienie krwi i temperaturę. Poza tym wykazano znaczący wpływ akupunktury na cały układ autonomiczny, wydzielanie neutotransmiterów t.j. serotoniny, noradrenaliny, acetylocholiny i dopaminy oraz regulację osi podwzgórze-przysadka-gruczoły wydzielania wewnętrznego. 
Akupunktura jest bezpieczną i efektywną sztuką leczenia popartą przez ponad dwa
tysiące lat praktyki i badań. Jest stosowana w skali światowej, zarówno jako główna, jak i wspomagająca terapia wielu chorób. Lekarz medycyny chińskiej podchodzi do pacjenta holistycznie, nie skupia się na jednostce chorobowej, ale na człowieku jako całości. Schorzenia wielu narządów nie są traktowane jako oddzielne  choroby, ale wskazują na pewną " reakcje łańcuchową ", gdzie jedna patologia jest następstwem innej. Z tego powodu trudno jest mówić o terapii jednostek chorobowych.
20.01.2014r.
Kreator stron www - szybka strona internetowa